Bir Tek Gülüşüne Ömrüm Feda
Ya da bir gün sonra? Beklediğim yolların ucundan sen görünsen, Adımlarımın her biri sadece ama sadece sana olsa. Sıkıca sarılsam sanki gitmeyecekmişsin gibi, Yine gideceğini bile bile kendimi avutsam biraz; Yine yerleşse gülüşlerim yüzüme kazınmışçasına, Sende gülümsesen bana, İster beni görmenin mutluluğuyla, İster benim o çocuksu halime, Sebebi ne olursa olsun, Sen gülsen ve ben görsem, Günahsız bir bebenin doğuşuna olan sevinci aratmaksızın, Sevinsem. Yüreğim mutlulukla dolsa; Bir kez daha hissetsem bir tek gülüşüne, Ömrümü feda edebileceğimi Ama yoksun işte . Sen yoksun gülüşlerinde yok. Bir ben varım günlerdir diline dolanan bir şarkıyla, Özledim diye haykıran.. Bir ben varım seni...
Devamı... Beklersinde, Ama Gelmez İşte…
Bitti dersin; Emin olmak için sorarsın kendine “Bitti mi?” diye. Cevap gelmez, dönersin kalbine sorarsın “Bitti mi? kalbim; Söylesene!” Cevap gelmez ama sızım sızım sızlar, anlamazsın. Ya da anlamak istemezsin.. Susarsın, onu düşünmemeye çalışırsın; Başaramazsın. Aklında tek bir düşünce vardır kendine onu bitirdiğini ıspatlamak.. Devamlı tekrarlarsın o soruyu, her gün, her saat, her dakika…”Bitti mi?” En son bir bakarsın sen onu bitirip bitirmediğini düşünürken o çoktan başkasıyla başlamış bile. Oturur ağlarsın, çocuk gibi; Dudaklarına kadar gelir gözyaşların. Sorarsın kendine; “Ya şimdi? Ya şimdi bitti mi?” diye “Bitirebildim mi?” Cevap gelmez,...
Devamı... Gideceğim Uzaklara…
Geceleyin gideceğim bu şehirden. Giderken uyuyor olacaksın düşlerinin zindanında. Bense düşlerimin zindanında sonsuz bir hapsi beklemektense, yola çıkmış olacağım özgürlüğümün ebediliğinde. Sen uyuyorken yağmur uğurlayacak beni uzaklara. Günahlarım her damlasında temizlenecek. Şehre düştükçe damlalar ben uzaklaşacağım. Ve ıslandıkça sokaklar, attığım son adımlar eriyecek teker teker. Giderken sessiz bir elveda fısıldayacağım rüzgara. Rüzgar şehre fısıldarken vedamı, sen yorganına sarılacaksın daha çok. Ve senin gibi yüzlercesi üşüyecek vedamın ürpertisiyle. Gece kuşları rüzgarı dinledikçe terk edecekler kenti. Ne baykuşlar kalacak gecelerinizin kolcusu, ne köpekler bekleyecek uykunuzu....
Devamı... Ben Geldim! Demek İster Ama, Diyemez…
İnsan bazen gitmek ister, karanlıklara doğru yürümek ve hiç dönmemek ister. Aydınlıktan kaçarcasına gitmek ister, kendisiyle yüzleşmekten korktuğu için midir bilinmez. Aydınlıkta yaşananları görmemek için belki de. Karanlığa giderken gözlerini kapayarak gitmek ister hem de olurda ufacık bir ışık görür tekrar geriye dönerim düşüncesiyle alabildiğine sıkmak ister gözlerini. Ben geldim demek ister, ama diyemez .. İnsan bazen gitmek ister sevdiği ve belki de onu seven insanları hiç düşünmeden kaybolmak ister. Öyle bir yer olmalıdır ki gideceği yer, kimse bulamamalıdır onu. Tabir-i caizse sırra kadem basmak ister. Bazen daralır insan etraftaki entrikalar, mentrikalar şunlar bunlar. Daraltır insanı işte!...
Devamı... Ey Kaderim Kara Gül’ü, Gitme Gel Ey Yâr…
Gel gitme ey yar, Gel gitme… Ruhumu perişan bırakıp. Hissiz, hayadan kokuşmuş yüzlere eş etme.Gel gitme… Yanlış, perişan, biçare dertler içinde, Beni bırakıp gitme. Gel gitme… Ağıt tek bir yüreğe ağır. Bu umutsuz akan nehirde tek başına gitme. Hüznü ati’de olmuş zamanlarda bırak aşina çehremi el sayıp, Zincirler vurma kanayan yüreğime. Zulm etme çaresizliğimde. Gel gitme… Ey kaderimin kara gül’ü, Eyvahlar içindeki ömrümün mazlum sevdası, Sarıl ben gibi ümide, Asla hüsrana geçit verme. Sahipsiz değilsin ey yâr, Gel kana kana bu yar’a...
Devamı... 