Beklersinde, Ama Gelmez İşte…

Bitti dersin; Emin olmak için sorarsın kendine “Bitti mi?” diye.

Cevap gelmez, dönersin kalbine sorarsın “Bitti mi? kalbim; Söylesene!”

Cevap gelmez ama sızım sızım sızlar, anlamazsın.

Ya da anlamak istemezsin..

Susarsın, onu düşünmemeye çalışırsın; Başaramazsın.

Aklında tek bir düşünce vardır kendine onu bitirdiğini ıspatlamak..

Devamlı tekrarlarsın o soruyu, her gün, her saat, her dakika…”Bitti mi?”

En son bir bakarsın sen onu bitirip bitirmediğini düşünürken o çoktan başkasıyla başlamış bile.

Oturur ağlarsın, çocuk gibi; Dudaklarına kadar gelir gözyaşların.

Sorarsın kendine; “Ya şimdi? Ya şimdi bitti mi?” diye “Bitirebildim mi?”

Cevap gelmez, ağlamaya devam edersin.

Dudakların susar gözlerin konuşur; Göz yaşların devam eder aralıksız sanki sana birşeyleri ima edercesine…

Anlamazsın, anlamak istemezsin diyemezsin kendine “O bitti” diye.

Çünkü seviyorsundur ve ne olursa olsun o sende olmasa dahi; Başkasına seni seviyorum dese dahi küçücük hayal dünyanda o seninledir.

Tek sorun gerçeği hazmedemeyişindir ve sadece beklemek düşer sana; Beklersinde, ama gelmez işte…